Het was maandag en we lagen op bed zonder kleren. Lennart valt op mannen. Gelukkig is hij niet zo zwaar. Gelukkig vallen mannen ook op Lennart. En toen was het stil… Totdat hij een ontzettend harde knal hoorde. Iemand had buiten een vuurwerkje afgestoken; BIEMMM!!!! Maar dat mag allemaal, Nederland is immers een tolerant land. Krakakaka. Iemand riep nog: ‘’Jeroen doe nou niet!’’, maar het was tevergeefs. Heel Sittard was in rep en roer. Gelukkig kon Jeroen heel hard rennen in zijn krokante sokken. Maar er zat iemand achter hem aan: The Hunter. Hij riep: ‘’Wollah pardon geef mijn sokken terug zemel!’’ The thing goes skrrrrra. No Ketchup.

Goed, om een lang verhaal kort te maken: The Hunters hebben honger, en we ruiken jullie hockeyzweet. Op het veld zullen wij onze slachttanden laten zien en onze klauwen uitslaan. Wij overmeesteren onze prooi met een hoge dosis aan hockeytalent waarbij niemand gespaard wordt. Rawr!