De duinen Staatsbosbeheervan Scheveningen, de bossen van het Groene Hart en het kunstgras van Leonidas, Staatsbosbeheer beheert het allemaal!

Dit jaar zijn er 20 experts bijeen geroepen om het kunstgras te beheren: coördinatoren, managers, opzichters, noem maar op. Allemaal met één stamhoofd, die bekend staat als streng maar rechtvaardig: ‘de Boswachter’. De Boswachter komt wekelijks met de “map des doods” opdagen, waar de tactieken tot in de puntjes uitgewerkt staan om het onkruid te verdelgen, de rattenplaag de baas zijn, oftewel de tegenstander te kunnen verslaan.

Zo zet hij in de verdediging een boom van een vent neer, aan wie niemand voorbij kan komen. En het middenveld lijkt in eerste instantie de kat uit de boom te kijken, maar door ongekende looppatronen en technieken weten ze de bal door te spelen naar voren. Naar voren, waar de aanval met trucjes de tegenstander dusdanig gek weet te maken dat ze door de bomen het bos niet meer zien.

Na afloop van de wedstrijden, volgens de eeuwenlange traditie, wordt er na dit harde werken een spa geel of vierentwintig gedronken om de overwinningen te vieren. De overwinning die nog voordat de strijd gestreden was, eigenlijk al was bepaald.

Veel kan gezegd worden over Staatsbosbeheer, maar één ding is zeker: zo hard als de bomen gekapt worden in de Amazone, zo hard gaat Staatsbosbeheer op het veld en er buiten!